14 października 2011 Wernisaż wystawy malarstwa Jadwigi Maj

Jadwiga Maj – absolwentka Wydziału Form Przemysłowych ASP w Krakowie. Dyplom w Katedrze Kolorystyki u prof. Antoniego Haski. Obecnie zajmuje się malarstwem, projektowaniem graficznym oraz pracą pedagogiczną. 

„Światy stwarzane przez Jadwigę Maj, przy całej swej konsekwencji i rygorze kompozycji, są zaskakująco rozmaite. Paradoksalnie, ten typ abstrakcji nie jest zawężeniem, lecz poszerzeniem „pola walki”. Zamiast wrażenia monotonii i surowej dyscypliny uderza bogactwo wzorów, dynamika barwnych form i ich rozedrgania. Zmienność wyjściowych parametrów takich jak skala, ilość podziałów, dyspersja, czy dobór kolorów daje ogromną ilość możliwości, przy dużym zróżnicowaniu wizualnych układów. Nie jest to przy tym biżuteryjny warsztat średniowiecza nastawiony na dekoracyjność czy inkrustację formy. Pod malarską tkanką obrazu kryje się przenikliwość autora w docieraniu pod zewnętrzną powłokę przedmiotów, tkwi podskórny nerw nieuchwytnej tajemnicy zaprawionej delikatną ironią. W ten sposób otrzymujemy nowe artystyczne zjawisko oparte na intrygującej konstrukcji i wysmakowanej estetyce.

Jadwiga Maj w czasie malowania zanurza się z powierzchni płótna w jego toń, jakby chciała wejść w jego głębię, oddając przede wszystkim wrażenia zredukowane do kontrastu barw, świecenia materii i chropowatości faktury. Poddając się w trakcie pracy nastrojowi, przeżywa i po swojemu syntetyzuje ekspresję twórczą. Odnoszę przy tym wrażenie, że sam proces tworzenia jest dla niej tak samo ważny jak efekt końcowy. Jej malarstwo przypomina trochę zjawisko powidoków. Motyw jest punktem wyjścia, chwilą olśnienia, potem następuje żmudny proces wywoływania obrazu, tworzenia światłoczułej powierzchni, aby w końcu odsłonić przed widzem ukrytą smakowitość barw, elegancje materii i harmonię tonów.” 

Michał Baca

rozwiń
13 października 2011 Warsztaty artystyczne dla dzieci w wieku lat 4 -6 lat

Warsztaty prowadzi Ewelina Krawczyk, absolwentka Akademii Pedagogicznej. Ukończone studia oraz pasja pomagają tworzyć ciekawe oraz rozwijające wyobraźnię zajęcia dla dzieci.

Na warsztaty zapraszamy w każdy czwartek o godz. 16.30. do naszej Galerii - Onamato, ul. Bracka 7/4 (II piętro) w Krakowie. Zajęcia trwają 1,5 h, w tym czasie rodzice mogą spokojnie zostawić pociechę pod czujnym okiem Eweliny, zrelaksować się, przejść po rynku lub załatwić ważne sprawy. 

Każdy cykl warsztatów kończy wernisaż prac dzieci, któremu towarzyszy pokaz zdjęć z warsztatów. 

Cena: 30 zł za 1,5 godziny

W trosce o bezpieczeństwo naszych maluchów - żeby grupy nie były zbyt liczne, prosimy o wcześniejszą informację drogą mailową: galeria@onamato.pl lub telefoniczną: 534 662 628. 


rozwiń
12 października 2011 Warsztaty z tańca terapeutycznego

Warsztaty tańca terapeutycznego prowadzone przez Olgę Wilczek: 

Taniec terapeutyczny i twórczy - taniec dla każdego. Nie potrzebne są żadne umiejętności ani talenty sportowe czy taneczne, lecz tylko otwartość i gotowość do przygody jaką jest spotkanie z sobą samym. Metoda ta powstała w latach '60 XX wieku wywodzi się z tańca współczesnego i eksperymentalnego teatru tańca. Praca z ciałem daje możliwość samodzielnego i aktywnego odkrycia i uzdrowienia wzorców naszego zachowania. Przyczynia się do wzrostu samoświadomości i nawiązanie głębszego kontaktu ze swoim wnętrzem, jak również ze światem zewnętrznym. W tańcu terapeutycznym nie ma lepszych i gorszych, ponieważ jest to metoda, w której liczy się wewnętrzna prawda i rozwój jednostki. Jednak praktykowanie go poprzez swobodny ruch i uwolnienie napięć pozwala wyzwolić piękno i autentyczność, a także rozwinąć umiejętności taneczne i sprawność fizyczną. W ramach warsztatów wykorzystamy improwizację na temat czterech żywiołów jako metodę pracy z ciałem, naukę improwizacji tańca i drogę do rozwoju osobowości.  

Korzyści płynące z tańca terapeutycznego: wzrost samoświadomości, poprawa kontaktu z samym sobą i z otoczeniem, wzrost poczucia własnej wartości, nauka asertywności, ekspresja emocji, relaks, dobra zabawa.  

Tematem pierwszego spotkania będzie Taniec ziemi, który pomoże nam wzmacniać nasze poczucie ugruntowania, zakorzenienia i związku z ziemią. 

Program zajęć: rozgrzewka taneczna, doświadczenie swoich stóp w tańcu, Taniec Ziemi, relaksacja połączona z wizualizacją, omówienie w kręgu.  

Zajęcia potrwają ok 2 godzin, należy zabrać wygodny, niekrępujący ruchów strój. Będziemy tańczyć boso, więc nie trzeba się martwić o odpowiednie buty. 

Wytworzymy mnóstwo pozytywnej energii - zapraszamy! 

rozwiń
16 września 2011 Kalczyńska i Myszkowska


Katarzyna Kalczyńska 
Urodzona w 1984 roku w Krakowie. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, uzyskała dyplom z grafiki warsztatowej w pracowni prof. Henryka Ożoga. Stypendystka programu Erasmus w 2009 roku Vilnaius Dailes Akademija (ASP w Wilnie). 

Wystawy zbiorowe i wyróżnienia: 
2011 - I-sza nagroda na VI Ogólnopolskim Konkursie Grafiki im. Ludwiga Meidera w Oleśnicy
2011 - wystawa konkursowa Imprint II-go Międzynarodowego Triennale Sztuk Graficznych im. Tadeusza Kulisiewicza w Warszawie
2010 - wystawa prezentująca dorobek Pracowni Wklęsłodruku, Budapeszt
2010 - nagroda Grand Prix Roku 2010, ASP Kraków
2009 - wystawa pokonkursowa Grafika Roku w Krakowie, ASP Kraków
2004 - II-gie miejsce w Ogólnopolskim Biennale Tkaniny Artystycznej w Supraślu

Aires.Interakcje 
Prezentowany cykl składa się z 8 grafik, wykonywanych głównie w technice akwaforty i akwatinty. Do ekspozycji dołączyłam kilka prac z lat poprzednich, które wykonałam na Akademii Sztuk Pięknych w pracowni prof. Henryka Ożoga. Prace te powstały w latach 2009/2010 i związane są z tematyką świata abstrakcyjnego. 
Głównym motywem cyklu Aires.Interakcje jest architektura miasta. Inspiracją był dla mnie wyjazd do stolicy Argentyny, największego miasta - Buenos Aires. W swojej twórczości chciałam pokazać chociaż kawałek tego fascynującego miejsca. Do projektów użyłam zdjęć oraz wspomnień z tej wyjątkowej podróży. Krajobrazy widziane z lotu ptaka, inna nieznana mi dotąd przyroda oraz niezwykłe miasto a w nim oryginalna architektura. 

Roberta Myszkowska
Urodzona w 1983 roku w Pruszkowie. W latach 2005 do 2011 studiowała na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 2011 roku obroniła dyplom magisterski w pracowni rysunku prof. Joanny Kaiser-Plaskowskiej. Uzyskała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wyróżniające osiągnięcia w nauce w roku akademickim 2010/2011. 

Wystawy zbiorowe i wyróżnienia:
2011 - XIV-te Międzynarodowe Treinnale Małej Formy Grafiki, Polska - Łódź'11
2011 - Grafika Roku 2011, ASP, Kraków
2010 - XI International Engraving Biennal Caixsanova 2010, Hiszpania
2010 - "Matrices 2010" International Exhibition of Small Form Elektrographic Art, Budapeszt
2010 - The Third "East + West" International Collego Students Posters Biennal, Chiny
2010 - VI-te Międzynarodowe Biennale Miniatury, Częstochowa
2008 - XIII-te Międzynarodowe Treinnale Sztuki Tanecznej, Bytom

"Grafiki bez tytułu"
Wybrane grafiki są częścią mojego dorobku artystycznego studiów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Pomimo zrealizowania dyplomu w pracowni rysunku, grafika warsztatowa stanowi ważny element w moim rozwoju twórczym. Prace połączyłam ze sobą w innym niż pierwotnie kontekście, tworząc różne kompozycje, co pozwoliło na ich ponowne zaistnienie w przestrzeni. Tworząc grafiki nie chciałam skupić się na poruszaniu konkretnego tematu, stąd w większości nieprzedstawiająca forma i kompozycja. 
W grafice warsztatowej od samego początku intrygował mnie kontrast i możliwość zestawiania ze sobą formalnie odmiennych elementów na wspólnej przestrzeni. Z czasem połączenie dwóch technik: tradycyjnego warsztatu z drukiem cyfrowym uzupełniło mój pomysł - konfrontacji przeciwstawnych ze sobą materii. 


rozwiń
02 września 2011 Wernisaż malarstwa Adama Rokowskiego pt: Podobieństwa

Wykonując kiedyś różne chałtury musiałem powtarzać jeden i ten sam motyw, wykonywać seryjnie cykl mniej lub bardziej "fascynujących" obrazków, motywów zdobniczych i "wzorków". Była to bardzo monotonna praca, obrazy powielane w najlepszym wypadku za pomocą  niezbyt dokładnie wykonanej kalki zmuszały mnie do ciągłej uwagi i precyzji. Obraz malowany w takich warunkach musi być podobny do oryginału, lecz im częściej się go powtarza, tym częściej okazuje się, że różnice między oryginałem są coraz większe - zauważa się coraz więcej odmiennych od oryginału detali. Im bardziej skupiam się na podobieństwach tym więcej dostrzegam różnić.

Zmienia się postrzeganie malowanego tematu, elementy nieistotne przy pierwszym ujęciu stają się niezwykle ważne za trzecim, czwartym i kolejnym powtórzeniem. Jak bardzo prawdopodobne, a jak bardzo niepodobne są do siebie poszczególne ujęcia? Czy przedmiot malowany jest podobny do tego rzeczywistego - "odmalowanego", czy do sąsiadujących na obrazie przedmiotów? Co jest najwierniejszym ujęciem? Czy powtórzenie wielokrotnie tego samego przedmiotu pozwala o nim więcej opowiedzieć? Podejmowany temat stał się autoironicznym nawiązaniem do dawnych obowiązków zawodowych, ale też zwróceniem uwagi na problem podobieństw/niepodobieństw i możliwości multiplikacji obrazu przy użyciu technik malarskich. 

Adam Rokowski

rozwiń
02 września 2011 Finisaż Gwaru Chmar Aleksandry Toborowicz
Projekt zrealizowany w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego "Młoda Polska", przez Aleksandrę Toborowicz. Instalacja odwołuje się do zarejestrowanego ulicznego hałasu, gwaru, szumu informacyjnego, który towarzyszy człowiekowi w mieście atakując go ze wszystkich stron poprzez zasłyszane słowa i dźwięki o rozmaitym znaczeniu, dojrzane szyldy, reklamy i inne komunikaty wizualne, otrzymane SMSy czy odbierane rozmowy telefoniczne i wiele innych - oddaje charakter gwaru miasta. Jest zatrzymanym na chwilę wycinkiem tego gwaru: tekstów, mowy werbalnej i niewerbalnej, poszarpanych myśli, słów wypowiadanych w pośpiechu, mowy potocznej, zapisem zbiorowego strumienia świadomości przemieszczających się w różne strony ludzi - w formie typograficznego prostopadłościanu.

Słowa, zdania zarówno zasłyszane w mieście jak i widoczne w instalacji, często są absurdalne, pourywane, niektóre fragmenty zupełnie nieczytelne. Odbiorca postawiony jest przed wyborem/dylematem - czy poddać się aktowi patrzenia/dotykania czy czytania - a więc czy percepcja odbywa się na poziomie estetycznym czy intelektualnym. Instalacja jest zapisem tego, co w codziennym życiu dostępne jest zmysłom wzroku i słuchu, przetransponowanym na język wzroku i dotyku, którym towarzyszy tło dźwiękowe gwaru - jest otwarta na kontakt z odbiorcą.

Podkreślony został wielowymiarowy, dynamiczny aspekt typografii, wychodzący daleko poza jej pierwotną funkcjonalność. Linearność i jednokierunkowość komunikacji została przetworzona za pomocą instalacji w formę o charakterystyce wielokierunkowej. Biorąc pod uwagę jednakową wagę, jaka została przyłożona formy i treści instalacji, można ją uznać za formę literacką. 

Instalacja została wykonana z wyciętych laserem 5 tysięcy kartonowych liter różnej wielkości, które nawleczono na ponad 300 2,5 metrowych żyłek. 

Instalacja była prezentowana w Galerii Onamato w Krakowie w 2011 roku. Obecnie znajduje się w księgarni LOKATOR w Krakowie. 


rozwiń